5 minder leuke dingen aan België

mei 24, 2021 | Dutchman in Belgium

Een buurt waarin de overheid minder investeert (foto: Jochem Oomen)

Iedereen weet dat ik België een prachtig land vind. Ik kan hier zeker nog wel een paar jaar blijven. Natuurlijk zijn er ook een aantal dingen die ik hier minder fijn vind. In dit artikel som ik er een vijftal op. Wil je vanuit Nederland naar België verhuizen, maar twijfel je nog? Lees dit stukje dan zeker eventjes door.

Voor de duidelijkheid: ik woon heel erg graag in België. Onlangs schreef ik waarom ik dit zo’n geweldig land vind. Je kan dat hier nalezen. Een zelfde artikel heb ik toegespitst op Brussel: hier kun je lezen waarom ik Brussel zo fantastisch vind. 

Sinds 2007 woon ik in België en al die jaren vielen een aantal zaken mij telkens op. Ik deel hier een aantal met jullie die misschien minder snel voor de hand liggen.

1. Bureaucratie

 

Als je Nederland al een enorm bureaucratisch land vindt, dan kan ik je vertellen dat de zuiderburen er ook wat van kunnen. Want we hebben hier met maar liefst zes verschillende regeringen te maken, die allemaal hun eigen regeltjes bedenken. En in Brussel moet je ook nog eens rekening houden met de gemeente, het gewest, de federale overheid en de taalgemeenschappen (Vlaams Gewest of Federatie Wallonië-Brussel).

Een voorbeeld: België is een geweldig land om werknemer te zijn, maar als je voor jezelf wilt beginnen, dan zal je het ook weten. Zo krijg je in Brussel te maken met andere regeltjes als in Vlaanderen en de belasting die je moet betalen is federaal. Mogelijk begint het nu al te draaien voor je ogen, want laat me duidelijk zijn: bureaucratie kan in België verder gaan als in Nederland.

2. Klantvriendelijkheid in supermarkten?

 

Gelukkig geldt dit niet voor de meeste winkels, maar ik ervaar het wel als een constante: in heel wat Belgische winkels spreekt een kassier of een kassière niet met de klant, maar wel met de collega’s, terwijl beiden met klanten bezig zijn. Over het weekend bijvoorbeeld, terwijl je ondertussen de rekening betaalt. Zo komt het ook nog vaak voor dat je in supermarkten geen conversaties hebt aan de kassa, enkel een mededeling zonder begroeting of afsluiting. Vanuit Nederland gezien totaal onbegrijpelijk, omdat werknemers hierop worden geëvalueerd.

En een ander issue in de supermarkten is het wantrouwend beleid tegenover tassen van klanten. Regelmatig worden klanten gesommeerd om hun rugzak bij binnenkomst aan de kassa achter te laten. Of wordt er bij het buiten gaan gevraagd om de inhoud van de tas te laten zien. Ook vanuit Nederland gezien wederom onbegrijpelijk, want je vertrekt vanuit een wantrouwende positie. Hoe kun je zo een goede band met je klanten opbouwen?

3. Xenofobie in Vlaanderen en Wallonië

 

Terwijl Nederlandse millennials opgroeiden met nieuwslezers als Noraly Beyer en films als Roos & Rana van een Nederlands-Turkse cineaste, bleven Belgische beeldbuizen angstvallig wit. Terwijl de samenstelling van de bevolking van de Belgische steden drastisch wijzigde. Mede hierdoor kwamen veel Belgische mensen niet in aanraking met diversiteit. Op scholen werd hier ook vaak niet echt over gesproken. De afgelopen jaren is men op dit vlak wel wakker geschoten: openbare omroepen als de VRT of BRUZZ stralen echt diversiteit uit, de huidige ploeg van de federale regering is zo divers als het land zelf en een kwart van de Brusselse politici is moslim.

En zo kosmopolitisch Brussel is qua uiterlijk en gedrag, zo bekrompen kunnen sommige mensen in Vlaanderen of Wallonië zijn. Ook op trams in grote steden als Antwerpen of Charleroi kun je in deze eeuw nog dingen horen die je in Nederland of Brussel niet zou moeten proberen om in je mond te nemen. Sommige mensen buiten Brussel kunnen ronduit racistisch zijn. Toch zal buiten Brussel een enorme kentering plaatsvinden: veel kinderen en jongeren op het platteland komen ook al in aanraking met andere culturen. Ik vermoed dat dit wel goed gaat komen, maar er is nog heel wat werk aan de winkel.

4. Taalissues…

 

Als inwoner van België krijg ik regelmatig meningen over zogezegde spanningen tussen het Frans en het Nederlands mee. Franstaligen zouden geen Nederlands spreken, Vlamingen zouden slecht Frans spreken… Standaard antwoord ik dan dat ik mij daar niet bezig hou, omdat ik niet de Belgische nationaliteit heb. Ik meng mij dus niet in dit debat. Wel wijs ik mensen soms op de Taalbarometer die aangeeft dat de kennis van het Nederlands al jaren stijgt.

In Brussel spreek ik meestal Frans, maar laat ik wel vallen in een gesprek dat ik Nederlandstalig ben. Waarna het gesprek soms in het Nederlands verder gaat. Verder spreek ik hier ook vaak Engels en soms Spaans. Allemaal prima voor mij, ik vind het eigenlijk super om te switchen tussen verschillende talen.

5. (Kans)armoede

 

Ik vertrok uit Nederland toen dat nog een vrij egalitair land was. Inmiddels zijn we twee economische crisissen verder en doet Nederland het op dat vlak ook niet zo goed meer. Dat gezegd zijnde blijft het wel opvallend hoe groot de kloof tussen rijk en arm in België is. Wie in Brussel op een heuvel woont, verdient doorgaans meer en woont meestal groter dan degene die in een vallei woont. Contrasten tussen wijken kunnen echt enorm zijn. Wie in een zogezegd goede wijk woont, heeft vaak een veel betere infrastructuur met allerlei voorzieningen. Gelukkig wordt hier wel aan gewerkt: al jarenlang probeert men bijvoorbeeld de beste schoolgebouwen in de wijken te bouwen die dit het hardst nodig hebben.

En toch… In de Borinage, tussen Mons (Bergen) en de Franse grens, zou af en toe nog een krotwoning te vinden zijn. Langs de spoorlijnen in Brussel worden soms tentenkampen neergezet. De dure Brusselse Nieuwstraat verandert ’s nachts in een straat vol huisjes van kartonnen dozen. En metrostation Merode aan het chique Jubelpark is één van de plekken waar daklozen zitten. In Nederland is de armoede verstopt, in België is deze openlijk aanwezig. En er bestaan nochtans genoeg instanties en voorzieningen om mensen in nood te helpen. Hoe kan het dat er zoveel daklozen in één van de rijkste landen ter wereld zijn?

Goed (of bon), als je dit relaas hebt doorgelezen, dan zijn er niet zo heel veel dingen die mij aan België irriteren. Met een aantal zaken, zoals bureaucratie, valt te leven en een andere dingen, zoals het waarderen van diversiteit, wordt gewerkt. Komt goed dus.  

En heb jij nog iets wat jij minder fijn vindt aan België?

Meer lezen over mijn ervaringen in België?

Persoonlijk: terugblik zomer en vooruitblik herfst 2021

The Roaming Omen krijgt voortaan ook een persoonlijk tintje. Naast alle reiservaringen en...

Brussel off the beaten track: Diegem-Lo en Diegem

Stel je voor: je woont in een gehucht van vier straten, maar je hoort eigenlijk altijd wel lawaai....

Avignon off the beaten track: Villeneuve-lès-Avignon

Avignon is een prachtige stad en daardoor enorm druk bezocht. Wil je liever iets rustigs?  Steek...

0 Comments

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *