Ardennen: avontuurlijk fietsen langs de Bocq

mrt 31, 2021 | Belgium, Travel to

Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)

Fietsen langs een wilde rivier en langs vergane glorie? In de Ardennen kan dat. Volg de Bocq stroomafwaarts en langs de oude spoorlijn van Ciney tot aan Yvoir. Een kasteel van 800 jaar oud, een verlaten fabriek van Pepsi Cola, de oude treinen aan het station van Dorinne en een dosis wildernis krijg je er voor niets bij. Fietsen langs de Bocq, dat is back to nature en urban exploring tegelijk.

Spring op een vroege ochtendtrein vanuit Brussel richting Luxemburg en stap een uur en een kwartier later uit in Ciney. Dit stadje ligt op bijna 300m hoogte, we zijn op het plateau van de Condroz. Op deze hoogte ontspringen enkele riviertjes, waaronder de Bocq, die we gaan volgen. Want enkele kilometers verderop baant deze zich al meanderend een weg naar beneden richting de Maas. Dit is het traject wat we gaan doen.

Zorg dat je een degelijke fiets hebt en neem niet, zoals ik, een vouwfiets voor in de stad mee. Ik bereidde me voor op verharde wegen, maar ondervond toch iets anders. Een groot deel van het traject gaat namelijk over steile stenen paadjes en gladde weggetjes langs het water.  

Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)

Geabstraheerd Ardens trekpaard

 

In Ciney zelf was op het moment van schrijven (derde lockdown vanwege het coronavirus) niet zoveel te doen. Het standbeeld van het Ardens trekpaard (cheval ardennais in het Frans) in de Rue Saint-Eloi trok wel mijn aandacht, omdat dit beeld uit twee delen bestond.

De eerste acht kilometer is de route nog niet zo bijzonder. Je rijdt namelijk over de doorgaande weg N937 van Ciney via Halloy en Braibant naar Spontin. In Halloy loont het eventjes de moeite om af te slaan naar het kasteel, wat zich aan de andere kant van het spoor bevindt. Hierbij liggen ook enkele vijvers.

Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)

Geografisch middelpunt van Wallonië

 

Na dit stuk over het plateau daalt de weg naar het gehucht Senenne. Direct na het oude spoorwegviaduct neem je de onverharde weg naar boven. Deze Rue du Bouchat gaat steil omhoog richting het viaduct van de E411, de Autoroute des Ardennes. Onder het viaduct kwam ik iets schitterends tegen: een boer had hier een verzameling oude karren van diep uit de vorige eeuw staan.

Deze straat gaat verder langs een schietterrein en veranderd in een bospad. Op het einde van dit pad ligt het Centre Géographique de la Wallonie, het middelpunt van het Waals gewest. Interessant om te zien is dat je hier enkel een kaart van Wallonië ziet. Vlaanderen lijkt hier totaal niet te bestaan.

Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)
Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)

Spoorwegtoerisme

 

Aan de parkeerplaats ga je verder naar rechts, deze straat heet nog steeds Rue du Bouchat. Je daalt af naar het idyllische dorp Spontin, waar je waarschijnlijk niet de enige toerist bent. Blikvanger in dit dorp is het kasteel, wat stamt uit de 13e eeuw. Momenteel is deze parel helaas niet toegankelijk. Het wordt ook gerestaureerd. Begin deze eeuw was dit kasteel nog een plek om te overnachten. Verder is er in Spontin ook nog een watermolen en de opstapplaats van toeristentreintje Le Chemin de Fer du Bocq (CFB).

Toeristisch of niet, ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was van het oude station van Spontin. Hier staat een verzameling aan oude Belgische en Duitse treinen, waaronder twee motorvoertuigen (soort bussen die over rails rijden), een Duits restauratierijtuig en een Luikse locomotief. Ondanks de toeristische opzet van het geheel, had ik wel het idee op een soort van urban exploring terrein te zijn. Het deed me ook denken aan het België van rond 1990, zoals ik het vroeger als jong kind ervoer. Leuk detail: de toeristische spoorwegmaatschappij CFB wordt enkel gerund door vrijwilligers.

Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)
Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)

Spoorweg voor transport van steen

 

De CFB of spoorlijn van de Bocq was in de vorige eeuw een huzarenstukje van Belgische ingenieurs. Tussen Spontin en Yvoir waren namelijk verschillende steengroeves. Tijdens de Belgische industriële revolutie wilde men dit op grote schaal toepassen, maar het transport vanuit de diepe vallei van de Bocq was bijzonder moeilijk. Daarom werd spoorlijn 128 opgeleverd in 1907 voor goederen- en personenvervoer.

Echter besloot de nationale spoorwegmaatschappij NMBS om in 1960 te stoppen met het uitbaten van deze vallei. Spoorlijn 128 werd vervangen door buslijn 128. Enkele fanaten uit de regio misten hun trein letterlijk en figuurlijk en hebben de CFB nieuw leven ingeblazen in de jaren ’90. Het spoor en de treinen tussen Ciney en Evrehailles worden al zo’n dertig jaar lang uitgebaat door een stichting. In het hoogseizoen rijdt een treintje een paar keer per week uit (voor meer informatie en reservering: zie link onder artikel). Het vervolg van de fietsroute loopt ook langs deze spoorlijn.

Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)

Verlaten: les Sources de Spontin

 

Spontin is trouwens ook het laatste dorp voor Yvoir waar je proviand voor onderweg in kan slaan. Au Panier de Victor is de supermarkt die in een loods aan het einde van het dorp zit, het vriendelijk personeel van Boulangerie Deschamps & Fille serveert goede sandwiches en koffie.

Na de bakkerij steek je de Bocq over en via de watermolen en de Rue des Rivières verlaat je de dorpskern. Je volgt de weg tot aan Les Sources de Spontin (bronnen van Spontin). Dit terrein bevindt zich aan de andere kant van de spoorlijn en is ontoegankelijk. Vanaf de spoorlijn en de brug over de Bocq kun je het oude fabrieksterrein bekijken. Ooit werden hier flessen Spontin-water gebotteld, later werd dit een fabriek voor ice tea en Pepsi Cola. Sinds de jaren ’90 is dit verlaten en deels overwoekerd door planten. Bekijk zeker de street art op de toren.

Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)
Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)

Oude luxetrein en wildernis

 

Steek vervolgens de Bocq niet over, maar ga de straat Chansin in. Deze verkeert niet in optimale staat, maar hier fietsen gaat nog prima. Ook deze straat biedt een onverwachte verrassing: aan het station van Dorinne (of Durnal) zie je een aantal oude Luxemburgse en Belgische treinen staan. Merk zeker de elegante rijtuigen op en de klassiekskes met klapdeuren.

Theoretisch gezien zou je de straat Chansin kunnen volgen, maar deze is na het station helaas privéterrein. Blijf aan deze zuiderzijde van de Bocq en probeer het pad na de parkeerplaats te volgen. Hier begint het echte werk: de wildernis van de Bocq begint hier. Soms stijgt het pad heel snel, soms daalt het snel en soms heb je scherpe bochten. Geen ideale omstandigheden voor mijn Brusselse vouwfiets. Grote stukken doe ik dan ook met de fiets aan de hand.

Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)

Wegspringende hagedissen

 

Opvallend is dat het hier muisstil is. Je hoort geen geluiden van menselijke activiteit, enkel vogels, een kabbelend riviertje en wegspringende hagedissen. Regelmatig heb je prachtige uitzichten over de spoorlijn en over het dal. Her en der kom je een verlaten huisje tegen, een oude steengroeve of een oude brug. Maar dat is het. Wel kom ik een handvol wandelaars tegen die het bijzonder komisch vinden om mij hier met mijn stadsfiets te zien sukkelen.

Na een tijdje houdt het geslingerslanger op en kom ik op een iets begaanbaarder pad uit. Dat heet Pré Daine. Fijn, ik kan opnieuw fietsen. Dat lukt inderdaad tot voorbij de natuurcamping van Purnode. Want zoals de naam al zegt, is dit een natuurgebied. Na een huis houdt het fietsbare pad op en loopt er een drassig paadje langs de oever van de Bocq, wat soms nog geen 50cm breed is. Gelukkig zie ik de humor van wandelen met een vouwfiets over zo’n pad wel in.

Vallei van de Bocq (foto: Jochem Oomen)

Steengroeves van Yvoir

 

Het pad voert verder tot aan het dorp Bauche. Hier verbreedt de vallei zich en zijn er terug asfaltwegen. Na al het moois wat ik tot dan toe heb gezien, stelt Bauche me wat teleur. Aan het einde van het dorp ga je linksaf de Rue du Redeau in. Deze brengt je in één keer naar het stadje Yvoir. Vanaf hier is de fietstocht bijzonder gemakkelijk. De route voert verder langs pelgrimsoord Notre Dame de Lourdes, enkele organisaties voor maatschappelijk werk en wat steengroeves.

Yvoir zelf doet na de vervallen gebouwen en wilderniservaringen zeer netjes aan. Het heeft wat ouds en moois te bieden, maar veel toeristen gaan eraan voorbij op weg naar Dinant. Het voordeel van Yvoir is ook dat het een intercitystation heeft. Je kan hier dus terug op een trein naar Brussel stappen.

 

Praktische informatie

Hoe kom je er? Doe deze route bij voorkeur bergafwaarts, dus van Ciney tot aan Yvoir. Beide stations worden door intercitytreinen bedient op respectievelijk de lijnen Brussel-Luxemburg en Brussel-Dinant. Snelle treinen rijden één keer per uur, maar hier stoppen ook nog stoptreintjes. In België mag je je fiets meenemen op de trein, tegen betaling van vier euro per traject. Vouwfietsen meenemen kan gratis.

Hoe lang duurt deze route? Bovenstaande route is 24km lang. Met een goede mountain bike zou je dit in twee of drie uur kunnen doen, ik ben er op mijn manier zes uur mee zoet geweest omdat ik deels gewandeld heb.

Bereikbaarheid: fietsen van Ciney tot aan het station van Dorinne gaat goed, van Bauche tot Yvoir ook. Het stuk van Dorinne tot aan Bauche is moeilijk tot zeer moeilijk begaanbaar per fiets. Je kan hier wel wegwijzers voor wandelaars vinden. Ik heb deze gevolgd en ja, zo kwam het goed.

Geen zin om te fietsen? Maak het jezelf gemakkelijk en kort deze wandelroute in. Stap op bus 129 vanuit Ciney of Yvoir naar Spontin en ga vanaf daar te voet verder richting Yvoir. 

Overnachten? Natuurcamping Domaine du Bocq in Purnode ligt op de fietsroute en biedt interessante arrangementen aan. Zie de link hieronder. 

Meer doen? Toeristische trekpleisters Dinant (stad met citadel), Annevoie-Rouillon (kasteel met tuinen) en Crupet (oud en tof dorp) liggen om de hoek.

Link Chemin de Fer du Bocq: https://www.cfbocq.be/index.php/nl-nl/

Link Domain du Bocq: https://domainedubocq.be/nl-NL/

Disclaimer: deze blog post is geen samenwerking met bovengenoemde partijen, slechts puur enthousiasme van iemand die graag reist en fotografeert. Ik kan niet aansprakelijk worden gesteld in geval van problemen die uit dit artikel voort zouden kunnen komen. 

Review: mijn ervaringen met telecomoperator Neibo

De laatste jaren zijn de prijzen voor mobiel internet in België aan het dalen. Met als gevolg een...

Deze beroepen bestaan alleen in België

Een beenhouwer, klastitularis en wattman kennen ze in Nederland ook. Daar heet dat gewoon een...

Sète: acht dingen om te doen

De Franse Middellandse Zeekust is enorm druk bezocht. Toch zijn er een aantal plaatsen die iets...

0 Comments

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *